Weer naar school

scholenAan mijn voornemens lag het niet. Die waren goed. Ik zou zondagavond alvast schone kleren klaarleggen voor het hele gezin, ik zou brood uit de vriezer halen, schoenen bij elkaar zoeken en ik zou de kinderen allemaal onder de douche zetten. De meiden zouden vlechtjes in hun haren krijgen, zodat het de volgende morgen gemakkelijk te kammen was. Mijn kinderen zouden goed gevoed en netjes verzorgd naar school gaan. En we zouden niet te laat komen. Ik zou zelfs wat tijd voor mezelf inruimen, zodat ik ook wat aandacht aan mijn eigen verschijning kon besteden.
De werkelijkheid is anders. Als om half zeven de wekker gaat, heb ik het idee dat het midden in de nacht is. Ik laat de kids nog even liggen en strompel zelf naar beneden voor een kop koffie. In de keuken is een veldslag geleverd. Joost mag weten door wie. Zoekend naar een leeg stukje aanrecht voor mijn koffiemok, verbaas ik me erover dat er maar een heel klein restje melk nodig is om een enorme putlucht te veroorzaken in mijn melkopschuimer. Ik huiver.
Als ik een beetje wakker begin te worden, loop ik naar boven. Ik kriebel Laura op haar blote ruggetje, trek nog even een deken over de voeten van Ilse, geef Renee een kus op haar wang en schuif bij Pieter de gordijnen zachtjes open. De kinderen hebben gelukkig zin in school, dus er wordt maar minimaal gemopperd. Een paar maanden geleden, aan het einde van het vorige schooljaar, was dat wel anders.
Ik ben enigszins teleurgesteld als ik merk dat we al gauw achterraken op schema. De kleren zijn wel schoon, maar nog niet helemaal droog. Met een heet strijkijzer probeer ik het laatste vocht uit de broekbanden te strijken. De ideeën van Renee en mij over welke outfit op een eerste schooldag gepast is, lopen nogal uiteen. Dat vraagt om een diplomatieke benadering van mijn kant. Pieter draagt de rand van zijn onderbroek tegenwoordig graag in het zicht en is daarom op zoek naar die ene, specifieke onderbroek. Ik was al trots dat ik hem de keuze kon bieden uit vijf schone boxers, maar de wasmand moet dus op z’n kop. Hamster Vlekkie heeft vannacht zijn bakje water omgegooid en Ilse gaat met haar schone broek precies in dat plasje water zitten. Nou ja, dat droogt wel. Eenmaal aan tafel zeg ik tegen de kids dat ze niet moeten zeuren over het brood. Ze hebben de hele vakantie ijs gegeten, dus met een beetje goeie wil is een half bevroren boterham met worst best weg te krijgen. Het was de bedoeling dat de kinderen vandaag een appeltje of een banaan mee zouden nemen naar school, maar de bananen zijn alweer op en vier appels schillen kost nu te veel tijd. Dan toch maar een koek in de tasjes. Op weg naar school geeft Ilse mij een plakkerig handje. Als ik haar hand bekijk, zie ik lange nagels met zwarte rouwranden. ‘Gelukkig heeft ze juf Annemieke’, schiet het door m’n hoofd.
Het begin van een nieuw schooljaar. De kans om een verpletterende eerste indruk te maken op de nieuwe juffen en meesters is verkeken. In mijn ouwe spijkerbroek, op m’n afgetrapte slippers, met m’n haar door de war en met het zweet op m’n voorhoofd hobbel ik naar huis. Volgend jaar beter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *