Maandelijks archief: maart 2014

Meisje van Yde

Fijn. Heel prettig. En appetijtelijk. De kinderen vonden in het documentatiecentrum van school een boekje over het meisje van Yde, een veenlijk. Ze durfden na het bestuderen van de foto’s van het lijk geen van vieren alleen op hun kamer te slapen. Ik ben net klaar met het verslepen van de bedden. Daarna nog even wat vragen over leven, dood, wederkomst en de diverse staten van ontbinding behandeld. Ik geloof dat ik ze ervan heb kunnen overtuigen dat de kans klein is dat een van ons als veenlijk in een museum zal eindigen. Zo. Dat hebben we ook weer gehad.

Herenshampoo met hopextract

Een paar jaar geleden hebben wij op zolder een tweede douche laten maken. Heel handig. Inmiddels is het zo gegroeid dat ‘de mannen’ altijd op zolder douchen en ‘de meisjes’ op de eerste etage. In de douche op zolder staan twee flessen, een met douchegel en een met shampoo. Lekker overzichtelijk. In de meisjesdouche staat een hele drogisterij aan flessen, tubes en flaconnetjes. Verwarrend.
Toen ik vanavond de kids op bed had gelegd, wilde ik zelf even snel gaan douchen. Dat zei ik tegen Pieter, die op zolder naast de mannendouche slaapt. ‘Aaah mam, ga je dan op zolder douchen?’ Ik snap zijn vraag wel. Wat is er nou fijner dan in slaap te vallen terwijl je weet dat je moeder zo gezellig dichtbij is? Ik zei ‘Tuurlijk, jongen’ en stond binnen twee tellen onder een heerlijk warme straal, me in de gauwigheid niet realiserend dat ik op deze verdieping niet de keuze had uit een heel scala aan doucheproducten, maar dat ik het zou moeten doen met herenshampoo met hopextract (dat doet de mannen aan bier denken) en een fles douchegel Ocean Fresh For Men.
Het is nu een kwartiertje later. Ik lig in m’n schone nachthemd in bed en ruik heerlijk naar… mijn eigen man. Mmmm…

Domme Geert

Ik kijk met de kinderen het acht uur journaal. Het item over de uitspraken van Wilders spreekt tot de verbeelding. Renee (10 jaar) maakt zich zorgen om haar Marokkaanse klasgenootjes. Ik schrik als ze uit zichzelf een link lijkt te leggen tussen de Jodenvervolging en de malle fratsen van blonde Geert: ‘Mama, als alle Marokkanen echt het land uit moeten, dan kunnen er wel een paar bij ons onderduiken, toch…?’
Geert, Geert… Denk toch es na voordat je wat zegt. Want met je ja-maar-zo-bedoelde-ik-het-niet…’, red je je hier niet uit.
Mafkees.

Wat doe jíj hier?

Och, och… Wat ben ik toch een bange poeperd.
Vanmiddag na schooltijd wilde Renee met haar vriendinnetje naar de Ellekoot voor een bus Pringles en een nagellakje. Het vriendinnetje had al andere meisjes te spelen, dus kon niet mee. Renee vroeg of ze dan alleen mocht gaan en ik zei heel stoer: ‘Natuurlijk. Je bent tenslotte al tien.’
Ze was de deur nog niet uit, of een gevoel van milde paniek overviel mij. Je weet wel, zo’n gevoel dat begint als kriebel in je buik en eindigt als brok in je keel. En op de weg van buik naar keel trekt dat gevoel een spoor van vernieling. Brrr… Ik zie in gedachten een groep opgeschoten jongens die uit is op Renees portemonneetje, een gemene grote meid die haar nagellakje wil afpakken en als klap op de vuurpijl een enge man die haar meeneemt in zijn groezelige, witte busje. Ik doe m’n best om me te herinneren welke kleren Renee vandaag draagt, voor het geval ik straks een signalement Lees verder Wat doe jíj hier?