Maandelijks archief: september 2014

Kamp

Twaalf jaar geleden zat je warm en veilig in mijn buik. Vandaag ga je met groep acht op kamp. De navelstreng die jou en mij verbond is destijds door je vader vakkundig doorgeknipt, maar toch blijf ik met elke vezel in mijn lijf aan jou verbonden. Gelukkig heb jij geen last van weemoedige gevoelens. Daar ben je te onbezorgd voor. Mooi. Ik wens jou een geweldige tijd met je vrienden en vriendinnen. En ik? Ach… Het wordt vanzelf vrijdagmiddag. Ik oefen met loslaten.

Blaasontsteking

Ik lijk een abonnement te hebben op acties die veel energie kosten, maar weinig opleveren. Na het fietssleutelincident van gisteren, had ik vandaag weer een simpel klusje dat uitliep op een ingewikkelde, zinloze onderneming.
Eén van onze meisjes had al een paar dagen last van een vermoedelijke blaasontsteking. Heel sneu. Ik heb het een paar dagen aangekeken en haar veel water laten drinken, maar uiteindelijk toch besloten om haar plasje door de dokter te laten controleren. Dat klinkt simpel, maar dat was het niet.
Omdat ik haar ochtendurine wilde opvangen, heb ik, om te voorkomen dat ze met haar slaapdronken hoofd per ongeluk haar plasje zou doorspoelen, een briefje op de spoelknop van de WC geplakt met in koeieletters de tekst ‘plas in het glas!’. Naast de pot Lees verder Blaasontsteking

Fietssleutel

Ik leid een vrij overzichtelijk bestaan. Ons gezin is misschien iets groter dan gemiddeld, maar ik werk hooguit tien uur per week buitenshuis, dus dat is goed te combineren. Mijn huishouden is een chaos, maar dat heeft meer te maken met mijn neiging tot procrastineren, dan met het feit dat het allemaal te druk is. Een eenvoudig leven dus. Heel aangenaam.
Het is alleen zo jammer dat ik de gave heb om van het meest eenvoudige klusje een enorme onderneming te maken. Neem nu vandaag. Ik zou vanmiddag even snel de fietssleutel van Pieter laten bijmaken. Hij gaat woensdag met groep 8 op kamp. Meester Bartjan is door schade en schande wijs geworden en heeft ieder kind gevraagd om vandaag een reservefietssleutel Lees verder Fietssleutel

Kriebel

Ik kwam erachter op de laatste vakantiedag. De ontdekking deed mij huiveren. Ik moest al mijn moed verzamelen om niet in huilen uit te barsten. Ik trok me even terug aan mijn keukentafel om een en ander in stilte te verwerken. Renee had luizen. Uitgerekend Renee. Renee wiens lange, blonde haar tot haar kont komt. Renee, die een enorme hekel heeft aan douchen en haren wassen. Luizen. Ze had haar vlecht uitgetrokken en stond voor de spiegel vol overgave haar hoofdhuid te krabben. ‘Mam, ik wordt GEK van de jeuk!’ Om gelijk maar even een misverstand uit de wereld te helpen: luizen houden van schoon haar. Niet van een vette, ongewassen klittenbol. Ik vroeg me dan ook af waarom Lees verder Kriebel

Moeders onder elkaar

Op weg van kantoor naar huis, parkeer ik mijn fiets bij Hoogvliet voor een paar boodschappen. Omdat ik alleen maar spinazie en limonadesiroop nodig heb, sta ik al snel weer buiten. Naast mijn fiets staat een vrouw met een mobieltje aan haar oor. Ik schat de vrouw een jaar of tien ouder dan ik. Ik hoor haar zeggen: ‘Oh… Ja… Dat weet ik ook niet.’ Er valt een stilte. Aan de andere kant van de lijn wordt druk gesproken. Ze herhaalt, een beetje geïrriteerd nu: ‘Ja, joh. Dat weet ik niet.’ En direct daarna: Lees verder Moeders onder elkaar