Maandelijks archief: januari 2015

Schrijverspark

blog schrijversparkAls ik naar mijn werk ga, kom ik langs het Schrijverspark. In het voorbijfietsen zie ik de laatste weken hoe de Roemer Visscherflat en de Coornhertflat beetje bij beetje worden gesloopt. Behoedzaam en toch lomp. Ik vind het een triest gezicht. Een bulldozer, gehuld in stofwolken, bovenop het puin. De flats die in de zestiger jaren zijn gebouwd, maken plaats voor nieuwbouw. Ik begrijp het wel, maar ik word toch een beetje weemoedig van de aanblik. Deze morgen fiets ik weer langs de hekken waarachter de slopers bezig zijn, maar dit keer vanaf de andere kant. Wat ik zie, raakt me. Het is alsof ik naar een reuzenpoppenhuis kijk. De achtergevel van de flat is Lees verder Schrijverspark

They won’t win

Zoals ik als christen niet wil worden geassocieerd met homofobe, fundamentalistische christenen die met gebalde vuisten op de stoep van een abortuskliniek staan te schreeuwen terwijl ze zich weigeren te verdiepen in het meisje dat daar zojuist haar onvolgroeide kind achterliet, dat meisje dat mijn naaste is, misschien nog wel meer dan de mensen die ik tegenkom in de kerk, zo zijn er in Nederland honderdduizenden moslims die zich op geen enkele manier herkennen in de drie idioten uit Reims die gisteren zonder respect de hele redactie van een satirisch tijdschrift om zeep hielpen.
De stijl van Charlie, is niet de mijne. Ik geloof niet in Charlie’s provocerende manier van zaken aan de kaak stellen. Charlie steekt niet alleen de draak met Mohammed. Ook met Jezus. Die spotprenten raken me. Maar een tekening, een verschil van mening, kan nooit een rechtvaardiging zijn voor moord.
Ik heb al de hele dag een nummer van Crowded House in m’n hoofd.
‘There’s a battle ahead.
Many battles are lost.
But you‘ll never see the end of the road while you’re traveling…
They come, they come to build a wall between us.
We know they won’t win.’
Ik bid dat dit verschrikkelijke drama niet zal leiden tot verwijdering tussen moslims en christenen in Nederland.
They -in dit geval de drie vrienden uit Reims- won’t ever win. Laten we dat afspreken.

Geluk

Vanmorgen las ik een artikel over geluk. Realiteit – verwachting = geluk, stond erin. Een waarheid als een koe. Als je tevreden bent met jouw dagelijkse leven en je hebt geen torenhoge verwachtingen van anderen, dan kan een geluksgevoel je zomaar overvallen.
Zelf ben ik gezegend met een minimaal verwachtingspatroon. Dat is heel handig. Ik zit niet te wachten op vriendinnen die me bellen. Als ik een vriendin wil spreken, zoek ik zelf contact. Als ik op mijn verjaardag twee kaartjes krijg, ben ik verrast en verheugd, omdat ik nul kaartjes had verwacht. Dat heeft niet te maken met een laag zelfbeeld, want ik weet dat ik best een kaart waard ben, maar ik verwacht het gewoon niet. Een beetje naïef misschien, maar ik zeg je, het is een prettige Lees verder Geluk