Maandelijks archief: maart 2015

Beste fietsendief,

Beste fietsendief,
Hoe gaat het met jou? Met mij niet zo goed. Het is nu twee dagen geleden dat ik ontdekte dat jij de fiets van onze zoon had meegenomen. Ik schrok, joh! Als ik ’s ochtends in m’n nachthemd de trap afloop, zie ik de fiets altijd door het zijraam staan. Die Cortina van onze zoon staat juist daar, zodat we ‘m vanuit het huis een beetje in de gaten kunnen houden. Je hebt het wel gezien, het was een hele nieuwe. Mijn zoon was er trots op. Tot hun twaalfde rijden onze kinderen altijd op tweedehandsfietsen, maar als ze naar het voortgezet onderwijs gaan, krijgen ze een nieuwe. We hebben vier kinderen Lees verder Beste fietsendief,

Drempelvrees (2)

Afgelopen vrijdag vertelde ik jullie over mijn Mozaiek0318-drempelvrees. Veel Facebook vrienden reageerden op dat bericht. Sommigen openbaar, anderen in een persoonlijk bericht. Bedankt voor die reacties. Het was verhelderend. Mijn stukje is door meer mensen gelezen dan ik kon vermoeden. Misschien voelden mensen zich aangevallen door mijn woorden. Probeer dat los te laten. Ik schrijf om mijn gedachten en gevoelens te ordenen, niet om mensen te kwetsen. Als je wilt weten hoe het mij vanmorgen verging, lees dan verder. Lees verder Drempelvrees (2)

Drempelvrees (1)

Zondag stap ik voor het eerst met drempelvrees de Basiliek binnen. Ik ga naar een dienst van Mozaiek0318, een relatief nieuwe christelijke kerk in Veenendaal. Een vriendin van mij laat zich dopen en daar wil ik graag bij zijn.
Ik ben al sinds mijn geboorte lid van de Bethelkerk. Een traditionele Christelijke Gereformeerde kerk. De mensen die ik daar tegenkom, zijn mijn broeders en zusters. Met hun heb ik de afgelopen veertig jaar een band opgebouwd. Ze waren er voor mij in goede en slechte tijden. Ze waren er toen ik als baby werd gedoopt en later toen ik bewust in hun aanwezigheid belijdenis deed. Ze waren er toen ik trouwde Lees verder Drempelvrees (1)

Chaos, Goddank, ik besta

Het begon afgelopen zondag. Of eigenlijk de week daarvoor al. Ries was een weekje weg en ik was een weekje van slag. In de veertien jaar dat we samen zijn, heb ik zelden een nacht zonder hem doorgebracht en nu ging hij dus zomaar een week skiën. Dat was even wennen. Ons huis voelde ineens te groot, mijn gezin voelde groot, mijn leven voelde iets te groot voor mij alleen. Gelukkig kwam hij zaterdag thuis.
Zondagmiddag gingen we samen naar een feestje en toen we thuis kwamen, stond ons een waterige verrassing te wachten. Het keukenboilervat Lees verder Chaos, Goddank, ik besta

Liefste,

Liefste,
Ik heb besloten om de mensen om ons heen te vertellen over mijn gevoelens voor jou. Natuurlijk, ik hou van mijn man, maar zonder jou kan ik niet leven. Bij jou kan ik helemaal mezelf zijn. Bij jou hoef ik niet mooi te zijn, niet slank, niet lady-like. Jouw verschijning is overweldigend. Ik weet zeker dat er meer vrouwen zijn die er zo over denken. Je bent lang en breed en ik koester me in de warmte die jij mij geeft. Bij jou kom ik tot rust. Gelukkig lukt het ons om elke dag af te spreken, meestal rond een uur of elf ’s avonds. Soms zoek ik je overdag even stiekem op. Tegen m’n kinderen jok ik dan: ‘Ik ga even een wasje ophangen!’, maar in het geheim ben ik dan bij jou. Al is het maar voor een kwartiertje. Jij verkwikt mij.
Waar zou ik zijn zonder jou? Bij jou vergeet ik de tijd, vergeet ik mezelf. Bij jou droom ik de wildste dromen. Jij bent er voor mij, onvoorwaardelijk. Als ik je zie, terwijl ik aan het werk ben, zou ik me zó aan je willen overgeven. Maar daar kan ik niet aan toegeven. Stel je voor…
Richard accepteert mijn gevoelens voor jou, ook al zit hij daardoor menig avond alleen op de bank. Hij begrijpt dat jij voorziet in een intense behoefte. Ik kan niet anders… Binnenkort gaat Richard een weekje skiën. Dan kunnen we ‘s avonds afspreken hoe laat we willen! Misschien wel elke avond al om half negen!
Je bent onweerstaanbaar, vooral als ik je net heb verschoond. Knisperend frisse lakens, een donzig zacht kussen waarop ik mijn hoofd te ruste leg, de warme omhelzing van het zware dekbed. Het gevoel van veiligheid als Richard ons tegen middernacht gezelschap komt houden…
Mijn heerlijk warme, veilige, vertrouwde bed. Ik hou van jou! Tot straks!