Liefste,

Liefste,
Ik heb besloten om de mensen om ons heen te vertellen over mijn gevoelens voor jou. Natuurlijk, ik hou van mijn man, maar zonder jou kan ik niet leven. Bij jou kan ik helemaal mezelf zijn. Bij jou hoef ik niet mooi te zijn, niet slank, niet lady-like. Jouw verschijning is overweldigend. Ik weet zeker dat er meer vrouwen zijn die er zo over denken. Je bent lang en breed en ik koester me in de warmte die jij mij geeft. Bij jou kom ik tot rust. Gelukkig lukt het ons om elke dag af te spreken, meestal rond een uur of elf ’s avonds. Soms zoek ik je overdag even stiekem op. Tegen m’n kinderen jok ik dan: ‘Ik ga even een wasje ophangen!’, maar in het geheim ben ik dan bij jou. Al is het maar voor een kwartiertje. Jij verkwikt mij.
Waar zou ik zijn zonder jou? Bij jou vergeet ik de tijd, vergeet ik mezelf. Bij jou droom ik de wildste dromen. Jij bent er voor mij, onvoorwaardelijk. Als ik je zie, terwijl ik aan het werk ben, zou ik me zó aan je willen overgeven. Maar daar kan ik niet aan toegeven. Stel je voor…
Richard accepteert mijn gevoelens voor jou, ook al zit hij daardoor menig avond alleen op de bank. Hij begrijpt dat jij voorziet in een intense behoefte. Ik kan niet anders… Binnenkort gaat Richard een weekje skiën. Dan kunnen we ‘s avonds afspreken hoe laat we willen! Misschien wel elke avond al om half negen!
Je bent onweerstaanbaar, vooral als ik je net heb verschoond. Knisperend frisse lakens, een donzig zacht kussen waarop ik mijn hoofd te ruste leg, de warme omhelzing van het zware dekbed. Het gevoel van veiligheid als Richard ons tegen middernacht gezelschap komt houden…
Mijn heerlijk warme, veilige, vertrouwde bed. Ik hou van jou! Tot straks!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *