Maandelijks archief: april 2015

Siererwtjes

blog siererwtjesAls ik vanmorgen wat boodschappen doe op het Bruïneplein, kom ik hem tegen. Een oude man in een oud jasje. Op zijn hoofd staat een versleten ribfluwelen hoedje. Onder zijn broek, die net wat te kort is, draagt hij ouderwetse klompen en geitenwollen sokken. Zijn gezicht is vriendelijk en vrolijk. Alleen zijn verschijning vertelt al een heel verhaal. We komen haast tegelijk de Aldi uit en stapelen onze boodschappen op de fiets. De oude man zet zijn spullen in een draadmandje dat hij onder zijn snelbinders vastmaakt. Een pot bonen, twee pakjes margarine. Bij elkaar niet veel. ‘Zo’, zeg ik om een praatje aan te knopen, Lees verder Siererwtjes

Verwenochtend

Deze morgen help ik bij de ‘verwenochtend’ die wordt georganiseerd voor zo’n dertig Veense vrouwen die het niet breed hebben. Manicures, visagistes, kappers en kledingcoaches staan klaar om de dames in de watten te leggen. De verwenochtend wordt mede mogelijk gemaakt door Veense vrouwen die veelal ruim bóven bijstandsniveau leven. Zij gaan van tevoren hun kledingkast door en schenken de kleding, tassen, schoenen en sieraden die zij kunnen missen. Soms met het prijskaartje er nog aan. Ook in Veenendaal is het verschil tussen arm en rijk groot. Ik had het niet verwacht, maar ik blijk een prima kledingcoach te zijn. Ik beweeg me gemakkelijk tussen rekken vol kleding, manden met sjaals en de uitgestalde Lees verder Verwenochtend

De kanarie en de ekster

Het was weer een gekkenhuis vanmorgen in huize Steensma. Een huishouden van Jan Steen. Ik schrok om kwart voor zeven wakker en kleedde me snel aan, zodat ik om zeven uur bij bakkerij Klok op de stoep kon staan. Vandaag vieren de kinderen Pasen op school en daar hoort een paaslunch bij, maar ons brood was op. Als ik bij de bakker aankom, blijkt die pas om acht uur open te gaan. De wanhoop die ik uitstraal, valt ook de dames op die binnen de broodjes in de schappen leggen. Eén van hen haast zich naar een zijdeur en laat mij binnen. Ik put me uit in dankbetuigingen en excuses. Met vier paashaantjes en een zak witte bollen in m’n fietsmand, haast ik me naar huis. Het kost wat moeite om alle kinderen aangekleed te krijgen. De feestjurk van Ilse is nog vochtig en Renee moppert over haar nieuwe beugel. Ik kook eieren, smeer broodjes, vul bekers en breek bijna m’n nek over een paar rondslingerende schoenen. Dan gaat de bel. Het is acht uur. De schade-expert die naar onze vloer komt kijken, blijkt een aardige man. Richard staat hem te woord, terwijl ik de laatste hand leg aan de vier paaslunches. Ik ben benieuwd wie er als eerste doorheeft dat er kerstservetjes op de bordjes liggen. De paasservetjes zijn op. De expert beoordeelt de schade aan onze vloer en ik spoor de kinderen aan. Haren kammen. Vlechtjes leggen. Schoenen aan. Jassen aan. Het gaat allemaal net op het nippertje goed. De expert en de kinderen gaan ongeveer tegelijkertijd de deur uit. Bij wijze van uitzondering is Ilse haar gymtas niet vergeten. Fijn. Ik plof neer op de bank en hoor het bloed door m’n hoofd suizen. Volgens mij krijg ik griep. Als Ries en ik met onze jas aan buiten staan om naar ons werk te gaan, valt er een soort rust op me. Ik haal diep adem en voel de zon op mijn gezicht. Dan zien Ries en ik een klein, zachtgeel vogeltje voorbij fladderen. Het heeft iets magisch, dat gele pluizebolletje in het vroege zonlicht. Het beestje moet zijn ontsnapt uit een kooitje of volière. We volgen het vogeltje als het vanuit de struiken naar het gras aan de overkant fladdert en verkeren in opperste staat van vertedering. Totdat er een ekster komt aanvliegen die bovenop het vogeltje duikt en wild begint te pikken. Van de schrik schieten Ries en ik allebei in de lach. Niet perse een vrolijke lach. ‘Ach’, zegt Ries: ‘Als dat beestje niet was doodgegaan door een ekster, dan was hij wel doodgegaan omdat hij niet weet hoe hij eten moet vinden.’ En met die nuchtere constatering leg ik me neer bij de dood van een klein, schattig, pluizig vogeltje. Op de fiets zing ik zachtjes: ‘Nu jaagt de dood geen angst meer aan, want alles, alles is voldaan…’ Ik wens je een zinvol Paasfeest.