Maandelijks archief: mei 2015

Charlie, Charlie…

Gisteravond bracht ik onze kinderen naar bed. Een van de meiden keek me angstig aan toen ik de kamer van haar en haar zussen wilde verlaten. ‘Mama! Ik ben bang.’ Met een piepstemmetje vertelde ze onder lichte dwang (ze wilde haar zussen niet bang maken met haar verhaal) waar haar angst vandaan kwam. De juf had gewaarschuwd tegen de Charlie Charlie Challenge. Een ‘spel’ waarbij geesten worden opgeroepen. Die waarschuwing was niet uit de lucht komen vallen. Een van haar klasgenootjes was er op school over begonnen. De juf kon dus blijkbaar niet anders. Toch wel jammer dat mijn dochter, die nog nooit had nagedacht over een andere geest dan de Heilige Geest, nu niet kon slapen omdat ze bang was. Ik baalde heel erg. We hebben samen gebeden en ik heb haar uitgelegd dat de Heilige Geest, de geest van Jezus, een goede geest, sterker is dan welke kwade geest dan ook. Ze nam het van me aan, maar stond vannacht toch angstig naast mijn bed. We hebben voor haar een bedje gemaakt naast het bed van Ries en mij. Dat voelde veilig. Ze viel weer in slaap.
En nu twijfel ik. Breng ik het onderwerp straks weer een keer ter sprake, of hebben we het er niet meer over? Gewoon doodzwijgen? Ik weet het niet. Opgroeien in de wereld van vandaag is helemaal niet makkelijk.
Ik leg de namen van mijn kinderen in Gods handen. Daar zijn ze hoe dan ook veilig.

Toktok, konijnenoren, roekoe

Het is half drie als ik wegfiets van kantoor. Door mijn hoofd schiet het etentje met vriendinnen van vanavond. Ik verheug me erop. Dat ik uit eten ga, betekent wel dat ik voor de rest van mijn gezin voor die tijd eten wil koken. Ik vind het knap van mezelf dat ik daar om half drie al aan denk en niet pas om vijf uur, als ik weg moet en de kinderen haast omkomen van de trek. Schouderklopje.

Ik bedenk dat ik nasi wil maken, want het meeste daarvoor heb ik in huis. Ik moet alleen nog even bij Hoogvliet stoppen voor kipfilet, komkommer en kroepoek. Drie k’s. Ik vind het lastig omboodschappen te onthouden, maar op tv hoorde ik laatst over een trucje. Je moet niet alleen de woorden onthouden, maar ook een bijpassend geluid of gebaar. Dan blijft het beter hangen. Gebruik je zintuigen. Ik heb het kunstje vaker toegepast en het werkt.

Oké. Kipfilet. Ik beeld me in dat ik een kip ben, zeg ‘toktok’ en als beweging onthoud ik wilde vleugelslagen. Dan de komkommer. Komkommer is konijnenvoer. Mijn wangen zuig ik in als konijnensnuit en met twee vingers maak ik in gedachten konijnenoren op mijn hoofd. Dit gaat goed. Nu de kroepoek nog. Kroepoek klinkt als ‘roekoe’. Ik beeld me in dat ik een duif ben en fluister zachtjes ‘roekoe’.

Zo zit ik van kantoor naar de winkel op de fiets. Toktok, konijnenoren, roekoe! Toktok, konijnenoren, roekoe! Zo gaat ie goed. Dit keer gaat het me lukken om alle drie mijn boodschappen te onthouden!

Als ik de Hoogvliet binnenstap, gaat het bijna mis. De geur van versgebakken brood, de pizza’s in de koelvitrine en de aanbiedingen in een kopstelling… Ik heb het er moeilijk mee. Het leidt vreselijk af. Maar ik pak mezelf aan. Nee Lilian! Kom op! Toktok, konijnenoren, roekoe!

In de angst dat ik toch wat ga vergeten, ben ik inmiddels niet meer aan het fluisteren, maar ik praat hardop, anders gaat het mis. ‘Toktok, konijnenoren, roekoeoeoe.’ Concentratie! Kakelend, konijnenoren makend en koerend loop ik door de winkel. Ik laat me alsnog afleiden door het koekschap, maar desondanks sta ik korte tijd later tevreden bij de kassa. Met in mijn mandje kipfilet, komkommer en kroepoek.

Natuurlijk heb ik wel door dat ik schamper ben uitgelachen, maar wat zou dat? Ik heb mijn boodschappen binnen en ben trots op mezelf. De hele weg naar huis zingt het – nu volkomen zinloos – door m’n hoofd: ‘Toktok, konijnenoren, roekoe.’ Ik laat het toe. Zo meteen gebeurt er wel weer iets waardoor ik mijn boodschappen vergeet. Dat is het handige van een geheugen als een zeef.

Eet smakelijk alvast!

De windmolen en de Heilige Geest

blog holy spiritVandaag is het is Pinksteren, een feestelijke dag voor christenen wereldwijd. Op Goede Vrijdag herdenken we dat Jezus werd gekruisigd, met Pasen vieren we zijn opstanding, 40 dagen later denken we aan Jezus’ Hemelvaart en met Pinksteren zijn we blij omdat de geest van God, de Heilige Geest, naar de mensen kwam om Jezus in onze harten levend te houden. Ik heb Jezus nooit ontmoet en God nooit gezien, maar door de Heilige Geest is mijn geloof in God levendig. Dat voel Lees verder De windmolen en de Heilige Geest

Cito

De uitslagen van de Cito-toetsen zijn binnen. Deze week kregen wij er twee. Pieter maakte de Cito-toets in groep 8 en Renee de Cito-entreetoets in groep 7. Twee totaal verschillende kinderen met totaal verschillende scores. Pieter is goed in rekenen, Renee heeft meer met taal. Pieter gaat volgend jaar TL/Havo doen, Renee over twee jaar waarschijnlijk TL.
Ik grijp elke gelegenheid aan om mijn kinderen te laten merken dat ik trots op hen ben. Laatst staken wij een drukke weg over. Een echtpaar in een auto liet ons voorgaan en Pieter stak bij wijze van bedankje zijn hand op en knikte vriendelijk naar het stel. Een klein, maar veelzeggend gebaar van Pieter. In het voorbijgaan zag ik de man en vrouw glimlachen en hun duim opsteken. Op dat moment was ik vreselijk Lees verder Cito

Botswana

blog botswanaSinds een paar jaar werk ik als secretaresse op het diaconaal bureau van de Christelijke Gereformeerde kerken (CGK). In Nederland zijn zo’n 180 van die kerken en die brengen jaarlijks veel geld bij elkaar (in 2013 ruim 850.000 euro) voor hulpverleningsprojecten wereldwijd. Projecten die te maken hebben met o.a. onderwijs, hiv/aids voorlichting, watervoorziening, gezondheidszorg en noodhulp. Ik vind het heel bijzonder dat ik deel uitmaak van het kleine team dat in opdracht van de CGK de contacten met al die projecten onderhoudt. Eén van de projecten die mij erg aanspreken, is BOT053-Kleuteronderwijs Botswana. Kinderen van de bosjesmensen, Lees verder Botswana