Maandelijks archief: maart 2016

Krokusjes rond een open graf

bethelkerk

Als kind maakte ik rond Pasen vaak een tekening van een open graf. Ik tekende een soort grot, een grote ronde steen en soms een engel of een geschrokken soldaat. Boven de tekening schreef ik in sierlijke letters ‘De Heer is waarlijk opgestaan’ met veel uitroeptekens erachter. Rond het open graf tekende ik tulpen, narcissen en krokusjes. Ik heb geen idee van de botanische situatie in de tijd van Jezus. Misschien was het in Israël niet het klimaat en de tijd voor bolgewassen zoals wij die kennen. Het maakt niet veel uit. Ik associeer Pasen mijn leven lang al met voorjaar en bloeiende bloembollen.

Het is onmiskenbaar lente in Veenendaal, maar Pasen laat nog even op zich wachten. De stille week staat voor de deur. Alle vrolijk bloeiende bolletjes langs de kant van de weg ten spijt. We willen stilstaan bij Jezus’ lijden. Het sluwe gekonkel van de hogepriesters, de haat van het Joodse volk, het kruis als gruwelijk martelwerktuig en het intense verdriet van degenen die hadden begrepen dat Jezus écht de Zoon van God is. Jezus dronk de drinkbeker tot de laatste druppel leeg. Hoe zou ik daaraan voorbij kunnen gaan?

Om de diepste betekenis van Jezus’ lijden en sterven tot me te laten doordringen, luister ik de Matthäus Passion. Met mijn ogen dicht, zodat ik de zon en de krokusjes niet zie. God dank voor muziek! Binnenkort geef ik me volledig over aan de vreugde van Pasen. Intens. Maar vandaag ben ik stil. Heel stil.

Aaltje en Aisha

paasspecial

Maart 1946. Het is lente in Veenendaal. Aaltje, een jonge moeder van drie kinderen, zit aan haar keukentafel naast een mand wasgoed. Terwijl ze de was vlug en vaardig vouwt, dwalen haar gedachten af. Aaltjes herinneringen aan de oorlog zijn nog pijnlijk levendig. Ze denkt aan de dag dat ze met haar man en kinderen huis en haard moest verlaten. Omdat Veenendaal midden in de frontlinie lag, werd het hele dorp ontruimd. Wat was Aaltje dankbaar dat ze tijdens de evacuatie met haar gezin terecht kon bij een familie in het Westen van land. Ze was er een vreemde, maar voelde zich welkom.

Maart 2016. Het is lente in Nederland. Aisha, een jonge moeder van drie kinderen zit in het AZC aan tafel en roert in haar thee. Het lijkt nog maar zo kortgeleden dat ze de lente zag ontluiken in haar eigen dorp, ergens in de buurt van Aleppo. Haar man had een goede baan en haar kinderen deden het prima op school. Ze denkt aan de dag dat ze huis en haard moesten ontvluchten, weg van het geweld. Wat is Aisha dankbaar dat ze met haar gezin terechtkwam in Holland. Ze is hier een vreemde, maar er zijn mensen die maken dat ze zich welkom voelt.

Stel dat Aaltje en Aisha vandaag samen aanschoven aan mijn keukentafel. Stel dat ze mij vertelden over de oorlog in hun dorpen, de angst in hun harten en de hoop die hen op de been hield. Wat zou dat leerzaam zijn! Misschien zouden ze zeggen: ‘Lilian, jij kunt in je eentje de wereld niet veranderen. De geschiedenis herhaalt zich. Onrecht is van alle tijden. Maar voor wie vandaag op jouw pad komt, kun jij iets betekenen. Denk klein. Breng een bezoekje aan je oude oom die vereenzaamt. Vraag het klasgenootje dat thuis veel warmte mist, te spelen. Stop de buurman die nu al zo lang werkloos is een paar chocoladepaashazen toe, zodat hij zijn kinderen kan verrassen. Bied heel simpel een helpende hand.’

Ik neem de woorden van Aaltje en Aisha ter harte. Van geven word je rijk. Geluk dat je deelt, verdubbelt.

Functioneringsgesprek

maart

Geachte heer Steensma,
Beste Richard,
Conform onze afspraak van eerder deze week doe ik u hierbij mijn urenverantwoording toekomen voor donderdag 10 maart 2016.
  • 6.00-6.45: column nieuwsbrief kerk afgemaakt en verzonden
  • 6.45-7.30: kinderen P., R., L. en I. liefdevol gewekt (methode ‘kriebel op rug’) en aangespoord zich op te frissen en aan te kleden
  • 7.30-8.00: kinderen P. t/m I. voorzien van een uitgebalanceerd ontbijt. Ondertussen de toporepetitie ‘Grote Steden’ van kind I. overhoord, alsmede de geschiedenisrepetitie ‘Belangrijke Jaartallen’ van kind L. Kind R. had geen repetitie, maar u weet dat zij ook zonder overhoring de nodige aandacht vereist.
  • 8.00-8.10: afwasmachine uitgeruimd, ingeruimd en aangezet
  • 8.10-8.30: kinderen P. t/m I. aangespoord de schooltassen in te pakken en te vertrekken naar de locatie waar zij verwacht werden
  • 8.30-9.00: privé tijd (persoonlijke hygiëne, koffie, social media, toiletbezoek)
  • 9.00-12.00: gewerkt op kantoor
  • 12.00-13.30: lunch met de kinderen R. t/m I., aandacht voor persoonlijk gesprek en sociale vaardigheden. Opmerking: Jammer dat genoemde kinderen nog steeds niet uit zichzelf hun vuile vaat in de afwasmachine zetten. Ik heb er op uw advies nogal een dingetje van gemaakt.
  • 13.30-15.00: koffie gedronken bij een vriendin. Opmerking: deze pauze lijkt misschien dicht te liggen op de vorige pauze, de lunch. Ik wil u er echter op wijzen dat ik de lunch door de aanwezigheid en de gesteldheid van de kinderen R. t/m I. niet altijd als ontspannen ervaar, maar meer als keihard werken.
  • 15.00-17.00: was gevouwen en in de daarvoor bedoelde kasten gelegd. NB: Vooral over het uitvoeren van deze laatste taak ben ik persoonlijk erg tevreden. De stapel liep, zoals u reeds had ondervonden, nogal op.
Ik kom hiermee op een dagtotaal van 11 uur. Na aftrek van pauzes: 9 uur. De werkdruk zou ik willen bestempelen als ‘acceptabel’.
Tijdens ons laatste functioneringsgesprek hebben u en ik samen geconstateerd dat mijn competenties van nature niet liggen op het vlak van huishoudelijke bezigheden. Het kost mij buitensporig veel moeite om al mijn huishoudelijke taken te inventariseren, in te plannen en daadwerkelijk uit te voeren. Ik heb nagedacht over uw voorstel om een training te volgen. Op zich een goed idee, maar wat de werkdruk zeker ten goede zou komen, is de inzet van een uitzendkracht. Zou daarvoor nog budget zijn?
U vroeg of ik op mijn werkplek kan beschikken over de juiste apparatuur om mijn taken adequaat uit te voeren. Wat dat betreft denk ik dat een wasdroger waarschijnlijk zou bijdragen aan mijn productiviteit. Een nieuwe Samsung Galaxy S7 staat bovenaan mijn wensenlijstje, maar komt mijn functioneren als huisvrouw waarschijnlijk juist níet ten goede. Laat die maar even zitten dus.
Nog even over mijn persoonlijk ontwikkelingsplan. Nu de kinderen P. t/m I. steeds zelfstandiger worden, blijft er zo nu en dan een uurtje over. In die tijd zou ik graag de cursus ‘creatief met glaswerk’ willen volgen. Dan ben ik van de straat en hebben we gelijk een oplossing voor het probleem van de enorme stapel lege flessen en potten in de bijkeuken. De komende tijd wil ik me sowieso graag verder specialiseren in het scheiden en recyclen van afval. Daar sluit deze cursus mooi op aan.
U noemde tijdens ons recente evaluatiegesprek mijn gebrek aan cijfermatig inzicht. Het budget dat u ‘huishoudgeld’ noemt, is inderdaad niet altijd toereikend. Uw opmerking dat mijn persoonlijke etentjes en uitjes niet onder de post ‘huishoudgeld’ vallen, is terecht. Kunt u mij nog even aangeven welk bedrag u maandelijks reserveert voor de nieuw in te stellen post ‘V.E.E.L.’ (Vermaak En Etentjes Lilian)? Is er trouwens voor 2016 nog budget voor vakliteratuur? In dat geval zou ik graag een abonnement afsluiten op het blad ‘Opzij’.
Uw visie op mijn functioneren is verhelderend en ik dank u hartelijk voor uw openheid. Hoewel ik in uw beleving misschien niet altijd adequaat reageer op uw verbale (‘Liel, mijn onderbroeken zijn op!’) en non-verbale (hartgrondig zuchten) communicatie met betrekking tot mijn functioneren, sta ik ten alle tijden open voor uw feedback. De SWOT analyse die u losliet op mijn persoonlijkheid is trouwens treffend en erg verhelderend. Ik ga ermee aan de slag.
Fijn dat u voornemens bent mijn dienstverband ondanks bovenstaande opnieuw met een jaar te verlengen. Ik ben vast van plan om ook het komende jaar een groei te laten zien van mijn capaciteiten.
Tenslotte wil ik benadrukken dat u geen vraagtekens hoeft te zetten bij mijn discretie. Ik begrijp uw bezorgdheid met betrekking tot mijn uitlatingen op social media, maar echt waar, uw rare gewoontes, uw vuile was en de kinderen P. t/m I. zijn veilig bij mij.
Ik ben uiteraard bereid om deze brief in een persoonlijk gesprek nader toe te lichten. Voor ons voortgangsgesprek zal ik een tafeltje reserveren bij restaurant Mango’s in de Hoofdstraat. Datum en tijd laat ik u binnenkort even weten.
Hoogachtend,
en een dikke kus,
Lilian Steensma