Krokusjes rond een open graf

bethelkerk

Als kind maakte ik rond Pasen vaak een tekening van een open graf. Ik tekende een soort grot, een grote ronde steen en soms een engel of een geschrokken soldaat. Boven de tekening schreef ik in sierlijke letters ‘De Heer is waarlijk opgestaan’ met veel uitroeptekens erachter. Rond het open graf tekende ik tulpen, narcissen en krokusjes. Ik heb geen idee van de botanische situatie in de tijd van Jezus. Misschien was het in Israël niet het klimaat en de tijd voor bolgewassen zoals wij die kennen. Het maakt niet veel uit. Ik associeer Pasen mijn leven lang al met voorjaar en bloeiende bloembollen.

Het is onmiskenbaar lente in Veenendaal, maar Pasen laat nog even op zich wachten. De stille week staat voor de deur. Alle vrolijk bloeiende bolletjes langs de kant van de weg ten spijt. We willen stilstaan bij Jezus’ lijden. Het sluwe gekonkel van de hogepriesters, de haat van het Joodse volk, het kruis als gruwelijk martelwerktuig en het intense verdriet van degenen die hadden begrepen dat Jezus écht de Zoon van God is. Jezus dronk de drinkbeker tot de laatste druppel leeg. Hoe zou ik daaraan voorbij kunnen gaan?

Om de diepste betekenis van Jezus’ lijden en sterven tot me te laten doordringen, luister ik de Matthäus Passion. Met mijn ogen dicht, zodat ik de zon en de krokusjes niet zie. God dank voor muziek! Binnenkort geef ik me volledig over aan de vreugde van Pasen. Intens. Maar vandaag ben ik stil. Heel stil.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *