Nieuws

Het was een goeie week. Volgde ik vorig weekend nog met argusogen het nieuws, vandaag haal ik opgelucht adem.  Ik had er echt last van, die diplomatieke rel met Erdogan. En de week was wat mij betreft al spannend genoeg vanwege de verkiezingen. Stel dat Nederland massaal PVV zou stemmen? Wat zou dat voor gevolgen hebben? Ik sliep er onrustig van. Het zorgde bij mij voor een nare kriebel in mijn onderbuik die omhoog kroop en als een brok in mijn keel bleef steken. Het maakte me bang. Onterecht misschien, maar mijn gevoelens laten zich niet altijd sturen door mijn gezonde verstand. Het was alweer een poosje geleden dat ik me op deze schaal zorgen maakte over iets waar ik weinig invloed op had.

Samen met mijn kinderen keek ik het Jeugdjournaal. Ik zocht antwoorden op vragen als ‘Mama, krijgen we oorlog met Turkije?’ en ‘Als Geert Wilders de baas wordt van Nederland, moeten dan alle Marokkanen het land uit?’ Uiterst onpedagogisch wuifde ik hun angst weg. Waarschijnlijk om mezelf moed in te praten. ‘Nee jôh! Doe niet zo gek. Het komt best goed. Lekker slapen!’

En nu is het zaterdag 18 maart 2017. Ik durf me weer te verdiepen in het nieuws. Ik lees dat we misschien alsnog ‘sorry’ moeten zeggen tegen Turkije, omdat we de rechten van twee onschendbare diplomaten hebben geschonden. Wat moet, dat moet. Toch lijkt het ergste onheil afgewend. Zo makkelijk als ik me door de situatie liet beangstigen, zo makkelijk werd ik trouwens bemoedigd door de steun aan Nederland uit andere Europese landen. Ik voelde me een Duister, een Deen, een Pool.

Of de rel met Turkije invloed had op het stemgedrag van Nederland? Geen idee. Ik ben blij met de uitkomst. Volgens de kranten kozen we ‘tegen extremisme en vóór Europa’.  Zoals veel Amerikanen zich na hun verkiezingsuitslag schaamden, zo voel ik me nu trots en dankbaar. Wat de toekomst brengt, weet niemand, maar dat ik lekkerder slaap dan vorige week, is een feit.

Ik sluit af met de woorden die onze koning aan het einde van zijn troonrede tegen onze volksvertegenwoordiging sprak: ‘U mag zich gesteund weten door het besef dat velen u wijsheid toewensen en met mij om kracht en Gods zegen voor u bidden.’

Ik zeg: Amen.

foto: Pixabay.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *