Moederdag

 

Ik vind het leuk, moeder zijn. Als echtgenote laat ik nog weleens een steekje vallen, als huisvrouw kom ik niet geweldig uit de verf en als vriendin schiet ik regelmatig tekort. Er is geen rol waarin ik me prettiger voel, dan die van moeder. Ik voel me rijk gezegend.
Dat ík degene ben die mijn kinderen het beste kent, dat is mijn grootste schat. Door mijn doen en laten heb ik een enorme invloed op hun verdere leven. Ik voel die verantwoordelijkheid, maar ze drukt niet te zwaar.
Bij tijd en wijle vind ik het best moeilijk, moeder zijn. Soms ben ik namelijk moe. Moe van de drukte om me heen, moe van mezelf. Moe van het moederen. Dan trek ik me terug uit de onrust, terwijl ik juist krachtig aanwezig zou moeten zijn. Ik maak fouten als moeder. Omdat ik mezelf meeneem, waar ik ook ga. Zo is het leven.
Ik heb mijn kinderen lief. Ik knuffel en kus ze zolang ze dat toelaten. Mijn kinderen maken me vaak aan het lachen. Soms een schaterlach, vaak een glimlach, recht uit mijn hart.
Ik zorg voor mijn kinderen: Fiets niet zonder licht. Steek je hand uit. Neem niets aan van onbekenden. Doe niet zo eng op die trampoline. Val niet van de trap.
Mijn kinderen zijn niet heilig. Net als ikzelf. We hebben allemaal onze leuke én irritante kanten. Niets menselijks is ons vreemd. Als gezin zijn wij door duizenden onzichtbare draadjes met elkaar verbonden.
Op termijn moet ik mijn kinderen loslaten, dat weet ik heus wel. Maar nu nog even niet. Zondag 14 mei vieren we samen Moederdag. Het zelf knutselen van cadeautjes zijn mijn kinderen inmiddels ontgroeid. Maar ze verzinnen ongetwijfeld een andere manier om hun moeder te verrassen. De liefde is namelijk wederzijds. Ik kan niet wachten!
Mede-moeders, een hele goeie Moederdag.

 

(Verschenen in Veenendaal Totaal mei 2017)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *