Pniëlkerk

Ik las in de krant dat de gemeente wil investeren in de oude Pniëlkerk. Vrolijk nieuws. Als je op het Kees Stipplein een pirouetje draait, zie je in het ronddraaien heel veel moois: het topje van de Hollandia-schoorsteen achter de Cultuurfbriek, de herstelde Brouwersgracht, ons vrolijke stadsstrand en in de verte een kudde schaapjes onder de Bernard van Kreelpoort. Binnenkort zie je ook de opgeknapte Pniëlkerk met indrukwekkende glazen pui. Hoop ik.

Ik koester warme herinneringen aan de Pniëlkerk. Als kind vierde ik er elk jaar kerstfeest met de zondagsschool. We zongen kerstliedjes. ‘Luid klokje klingeling’ denk ik. En ongetwijfeld ‘Er is een kindeke…’.

Nadat een juf het kerstevangelie had verteld, betrad ome Rik het podium. Rik Valkenburg: schrijver, zondagsschoolhoofd en geweldig verhalenverteller. Ik zie hem nog staan. Twee vingers in het zakje van het vest dat hij onder zijn jasje droeg. Als hij vertelde, viel de hele kerk stil. Zijn verhalen waren spannend en altijd te kort.

Als het naar een ontknoping ging, begon de organist heel zachtjes door het verhaal van ome Rik heen te spelen. Geen idee hoe verteller en organist daarin zo perfect samenspeelden. Het voelde heel natuurlijk. De ontlading benam me haast de adem. Onder de mouwen van mijn nieuwe kerstjurk stond het kippenvel dik op mijn armen. Je hoorde de hele kerk, vaders en moeders inbegrepen, zacht snikken.

Het is lang geleden dat er in de oude Pniëlkerk muziek klonk en verhalen werden gedeeld. De tijd stond niet stil. Ik ben geen klein meisje meer en de kerk is minder imposant dan toen.

Wat zou het mooi zijn als de Pniëlkerk opnieuw een plek wordt waar mensen worden geraakt. Een plek van kippenvel en écht contact. Waar muziek klinkt en verhalen worden verteld. Een plek waar liefde woont. Liefde voor elkaar en voor het verleden. Liefde voor kunst en cultuur. Liefde voor eerlijke producten. Ik noem maar wat.

Laten we één ding afspreken: Er komt géén Primark of ander commercieel keten in de oude Pniël. Dat zou heiligschennis zijn, vind ik. Wat dan wel? Concreet? Geen idee. Ik laat me graag verrassen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *