Lyrisch

Soms vind ik het lastig dat ik geen rijbewijs heb. Autorijden is een vaardigheid die ik maar moeilijk ontwikkel. Helaas. Voordeel van leven zonder rijbewijs, is dat ik veel fiets. Op de fiets ga je langzamer dan in de auto en daardoor zie je veel meer. Zo ook vanmorgen.

Het eerste verkeerslicht dat ik op weg naar kantoor tegenkom, staat op rood. Ik wacht en kijk rond. Op een hoogspanningskabel zit een vogel, haar gitzwarte kostuum glanzend in het morgenlicht. Ze zit daar hoogverheven boven de ochtendspits, majestueus haast. Ik verdenk de vogel van een ietwat meewarige blik in de kleine kraaloogjes: ‘Domme mensen, maak je toch niet zo druk. Doe als ik. Spreid je vleugels en geniet!’

Als het verkeerslicht op groen springt, vervolg ik mijn weg. De bomen langs mijn route laten zich nog even in alle pracht zien voordat ze hun blad loslaten. Het doodgewone leven speelt zich vanmorgen af tegen een felgeel en knaloranje decor. Natuurlijke schoonheid in haar puurste vorm.

Van het centrum naar het Benedeneind fiets ik langs de Grift . De lucht die boven het wateroppervlak hangt, is net iets kouder dan het water zelf. Er zweeft daardoor een sprookjesachtige mist boven de Grift. Vanuit die mist verschijnt plots een handvol kwetterende watervogeltjes ten tonele. ’t Is een onbetaalbaar schouwspel. Helemaal gratis.

Als ik afstap omdat ik mijn reisdoel heb bereikt, komt de ontknoping van deze vroege voorstelling. De zon die op het punt staat op te komen, kleurt de hemel alle mogelijke tinten roze. Aan de horizon verschijnt ineens de goudgele gloed van de rijzende zon. Adembenemend. Veenendaal is weer wakker. Ik nog niet. Ik droom met de warmte van de zon op mijn koude wangen.

Eigenlijk wil ik buiten blijven. Eigenlijk wil ik als een vogel neerstrijken op een hoogspanningskabel om de wereld een beetje te beschouwen. Maar dat gaat niet. De plicht roept en ik ben niet doof.  Gelukkig staat mijn bureau naast het raam.

Het is maar goed dat ik geen rijbewijs heb. Autorijden vraagt een andere alertheid dan rijden op een fiets. Vandaag ben ik te lyrisch om alert te zijn. Dat heb je soms. Het zij zo. Ik prijs me er maar gelukkig mee…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *