Jeruzalem

Met mijn mond open van verbazing en mijn wangen rood van plaatsvervangende schaamte hoorde ik christenen luid applaudisseren toen Trump Jeruzalem tot hoofdstad van Israël verklaarde.  Ik schrok serieus van zoveel naïviteit. Applaus voor het bruut verstoren van een wankel evenwicht. Trump, die een belangrijke rol kan spelen in het vredesproces, koos er met zijn uitspraak voor de boel op scherp te stellen. Ik begrijp dat niet.

God volvoert zijn plan met Israël, zijn oogappel. Ik heb niet de illusie dat ik weet hoe dat plan eruit ziet. Of God zit te wachten op mijn applaus om wat ik uitleg als teken van uitvoer van zijn heilsplan? Ik betwijfel het. Ik zou niet weten waarvoor ik klapte. Wat ik wél weet, is dat zijn heerschappij allesomvattend is. Gods hoe, wat, waarom en wanneer is voor mij niet te doorgronden. Ik wil God niet kleiner maken dan Hij is, door te proberen Hem in mijn beperkte brein te proppen.

Misschien past het mij de kant te kiezen van de grote groep die in Jeruzalem probeert de vrede te bewaren. Levend tussen uitersten. De Palestijnse en de Joodse vrouw die hun kinderen zien opgroeien in onrust. De Joodse man die, net als zijn Palestijnse buurman, met angst en beven afwacht wat de uitspraak van Trump in hun leefomgeving teweegbrengt. Die kwetsbare middenmoot ondervindt de gevolgen aan den lijve. Trump niet. Ik niet.

Ik hou het nieuws in de gaten en bid dat er binnenkort echt iets te vieren valt in Jeruzalem. Dat het een stad wordt waar mensen in vrede samenleven. Een stad waar liefde woont. Saamhorigheid en rust. Een stad met toekomst.

Je hoort mij niet applaudisseren. Tenminste, niet om Trump. Niet om de chaos in Israël. Niet nu.

God zegene Jeruzalem.

 

Foto: Debbi Cooper’s iconic – and genuine – 1988 photo of Israeli and Palestinian boys embracing

2 gedachten over “Jeruzalem

  1. Hoi Lilian, mooi dat je hieriver schrijft en dus ook nadenkt. Het punt is dst er al moslims en joden en cristenen in Jeruzalem leven. Er kan nooit genoeg afgepakt worden van het Joodse volk en van hun land door Palestijnen en of omringende landen.. het zal daarom ook nooit voor vrede zorgen. Dit zeg ik niet om dat ik pessimistisch ben maar omdat het feitelijk nog niet gebeurt is.
    Dat maakt me verdrietig. Israel is een land met een hoofdstad, ik ken geen enkel land waar zoveel om te doen is.. jij?
    Ik zal zeker bevooroordeeld zijn.. maar wordt het niet eens tijd om Israel te laten voor wat het is en dat is een Joodse staat, waar verschillende geloven mogen en kunnen wonen. Ik ken geen enkel ander land in het midden oosten waar dst ook zo is.
    Ik zeg God houdt van ons allemaal.
    Amen

    1. Lieve Marlou,
      Als ik wat dit betreft íemand serieus neem, dan ben jij het. Wat je zegt: triest dat vrede in Jeruzalem onmogelijk lijkt. Heel pijnlijk voor iedereen die Jeruzalem ziet als zijn thuis. Maar wat de oplossing is…? Hoe deze impasse doorbroken moet worden? Ik heb geen idee. Je sluit mooi af: God houdt van ons allemaal. Geen twijfel. Eens zal er Vrede zijn. Liever vandaag dan morgen. LIEFS!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *