Maandelijks archief: december 2017

Vrouwtje

 

Het is maandagmorgen. Ik zit voor dag en dauw aan een bak yoghurt als de bel gaat. Een van mijn dochters opent de deur, in de verwachting dat het een vriendinnetje is dat samen naar school wil lopen. Maar dat is niet zo. Vanuit de gang klinkt: ‘Mam! Het is voor jou!’

In mijn pyjamabroek en met mijn haren door de war loop ik naar de voordeur. Op de stoep staat een oudere man met een pet, zijn handen vol appels. Hij zegt: ‘Ook goeiemorgen. Ik verkoop onbespoten fruit. Een euro per kilo.’

Ik moet even omschakelen van mijn yoghurt naar onbespoten Elstars. Ik verdiep me zelden in de kiloprijs van biologisch fruit, maar ‘een euro’ klinkt niet duur. Ik bekijk zwijgend en twijfelend de glimmende appel die de man in mijn hand duwt.

Tijd voor zijn volgende zet. ‘Vrouwtje, echt waar, in de schuur blijven ze wel drie maanden goed.’ Zijn ‘vrouwtje’ werkt en dat merkt hij. Ik ben weerloos als mannen met ribfluwelen petten mij ‘vrouwtje’ noemen. ‘Een euro per kilo?’ herhaal ik. ‘Ja,’ zegt de man, ‘een hele kist voor twaalf euro. Dan heb je dertig appels.’

Het wordt inmiddels een aardige rekensom. Ik moet snel vermenigvuldigen en optellen. En dat lukt me niet. Van nature ben ik ontzettend slecht in rekenen. ‘Eigenlijk vind ik vijf kilo wel genoeg,’ verweer ik me. ‘Dakannie, wijffie. Ze gaan alleen per kist. Als ze binnen drie maanden rot zijn, krijg je nieuwe van me.’

De fruitventer noemde mij ‘vrouwtje’ en ‘wijffie’.  Sommige dames zullen niet gediend zijn van die neerbuigende benadering, maar ik, weekhartige, ben om. Ik vraag de man binnen en ga op zoek naar twaalf euro. Als ik hem zijn geld geef, zegt hij: ‘Mooi. Ik stuur die ouwe effe met een kist jouw kant op.’ ‘Die ouwe?’ vraag ik. ‘Ja, die ouwe wil altijd mee. Vindt ie leuk.’

Een klein kereltje komt aanlopen met een kist die voor zijn leeftijd veel te zwaar is. Ik kijk de ouwe in zijn olijke oogjes en neem de appels aan. We wisselen een blik van verstandhouding. Die ouwe en dit vrouwtje begrijpen elkaar. Beiden niet opgewassen tegen de fruitventer. Allebei even weerloos, maar te verstandig om daarmee te zitten. Alles is relatief.

Ik knoop een schort voor en duik de keuken in.

Appeltaart, anyone…?